Gorputza zaintzea ez da uda aurretik presaka hartu beharreko erronka bat, bizitza osoan zehar landu beharreko ohitura baizik. Entrenatzen hasteko ez da beharrezkoa sasoi betean egotea, ezta gimnasioan orduak ematea ere: lehen urratsa mugitzea, norberaren gorputza ezagutzea eta konstante izaten ikastea da. Hala defendatzen du Gorka Caseras entrenatzaileak, urteetako esperientziatik abiatuta, indarraren entrenamenduak, elikadurak, atsedenak eta ongizate emozionalak gure osasunean duten garrantzia azpimarratuz.
Gaur egun, sare sozialetan zabaltzen diren gorputz perfektuen, entrenamendu zorrotzen eta emaitza azkarren artean, bestelako mezua helarazi nahi du Caserasek: gehiago entrenatzea ez da beti hobeto entrenatzea, eta gutxiago jatea ez da osasuntsuago egotea. Gehiegizko esfortzua, elikadura-murrizketa zorrotzak, atseden faltak edo besteekin etengabe alderatzeak gure aurrerapena oztopatu dezakete. Horren aurrean, pazientzia, plangintza eta gorputzaren beharrak entzutea proposatzen ditu.
“ Gorputza zaintzea ez da helburu estetiko bat lortzea, bizitza kalitatez bizitzeko inbertsioa baizik ”
La Cápsula proiektuaren bidez ere mugimendua eta indarra kalera ateratzen dituen entrenatzaileak argi du ariketa fisikoa ez dela gutxi batzuen kontua: edozein adinetan eta edozein abiapuntutatik has daiteke. Ongizatea ez da gorputz jakin bat lortzea, baizik eta gaur egiten ditugun aukeren bidez bihar hobeto bizitzeko prestatzea.
Mugimendua edozein abiapuntutatik
Ariketa fisikoa egiten hasteak zalantza eta beldur ugari sor ditzake, batez ere urteak kirolik egin gabe daramatzatenen artean. Askok ez dakite nondik hasi, eta beste batzuek uste dute gimnasiora joateko lehenik pisu osasunean jarri behar dutela. Caserasen arabera, ordea, entrenatzen hasteko ez da aurrez sasoian egon behar; garrantzitsuena lehen urratsa ematea da.
Horri beste beldur bat gehitzen zaio: ingurukoen begiradak, makinak erabiltzen ez jakitea edo gainerakoekin alderatuta maila baxuagoa izatea.
Gorka Caserasen ustez, aurreiritzi horiek gainditzea ezinbestekoa da, gimnasioa gero eta adin eta profil desberdinetako pertsonentzako espazioa baita.
“Gimnasiora joan aurretik sasoian egon behar dutela uste duen jendea dago, denek begiratzen dietela pentsatzen duena edo makinak erabiltzen ez dakiena”, azaldu du.
Haren iritziz, oraindik ere gimnasiora joateak nolabaiteko beldurra edo lotsa eragin diezaioke jendeari. Lehen urratsa, ordea, ez da gehiegizko esfortzua egitea, norberaren egoerara egokitutako errutina bat sortzea baizik.
“ Gehiago egiteak ez du beti emaitza hobea ekartzen; gorputza entzutea ere entrenamenduaren parte da ”
Urteak kirolik egin gabe daramatzanari astean bi edo hiru saio laburrekin hastea gomendatzen dio Caserasek, eta ahal izanez gero, entrenatzaile pertsonal baten laguntza bilatzea.
Izan ere, pertsona bakoitzak bere historia, mugikortasuna, indarra eta izan ditzakeen lesio edo minak ditu, eta horiek kontuan hartzea garrantzitsua da entrenamendua behar bezala antolatzeko.
“Hasi pixkanaka: astean bizpahiru saio labur egin”, aholkatzen du. Horrez gain, gorputzaren jarrera eta mugimenduak aztertzea proposatzen du, aldakaren, belaunen, bizkarraren, sorbalden edo lepoaren egoera ezagutzeko. Helburua ez da lehen egunetik dena egitea, baizik eta gorputzari pixkanaka egokituko zaion bide bat eskaintzea.
Caserasen mezua, beraz, argia da: entrenamendua norberaren bizitzan txertatu behar da, ez bizitza entrenamenduaren menpe jarri. Horregatik, gustuko jarduera bat aukeratzea ere funtsezkoa iruditzen zaio, ohitura denboran mantentzeko.
“Gustuko duzuna egiten baduzu, ohitura mantentzea errazagoa izango da”, azpimarratzen du. Azken batean, emaitzak ez dira egun gutxitan egindako esfortzuaren arabera neurtu behar, eguneroko konstantziaren arabera baizik.
Gehiago entrenatzea ez da beti hobeto entrenatzea
Izan ere, entrenatzen hastean egiten den akatsik ohikoenetako bat dena lehen egunetik egin nahi izatea da. Urteetan pilatutako jarduerarik eza denbora gutxian konpentsatzeko ahaleginak, ordea, kontrako efektua izan dezake.
“ Elikadura ez da zigortzeko tresna bat, gorputzari behar duen energia emateko oinarria baizik ”
Caserasek gimnasioetan sarritan ikusten duen jokabidea da: intentsitate handiegiz entrenatzea, astean egun gehiegi egitea edo gorputzari behar duen atsedena ez ematea.
Horrez gain, pisu gehiago altxatzeko teknikaren garrantzia baztertzea, entrenamendu-errutina etengabe aldatzea edo gorputzari egokitzeko behar duen denbora ez eskaintzea ere ohiko akatsak dira.
“Akats ohikoenetako bat da urteen poderioz galdutako denbora guztia lehen egunetik berreskuratu nahi izatea, entrenamenduaren intentsitatea eta astean egiten diren saio kopurua gehiegi handituz”, azaldu du.
Hori dela eta, entrenamenduaren bilakaerak, haren ustez, antolatua eta progresiboa izan behar du. Gorputzak estimulu berrietara egokitzeko denbora behar du.
Era berean, indar handiagoa lortzeko helburuz pisu gehiago altxatzea ez da beti biderik egokiena, batez ere mugimenduaren teknika behar bezala zaintzen ez bada. Entrenatzailearen arabera, garrantzitsuena ez da ahalik eta gehien egitea, baizik eta ariketak modu egokian egitea, aurrerapena pixkanaka lantzea eta atsedenari ere dagokion lekua ematea.
Horrek ez du esan nahi emaitzak lortzeko gimnasioan ordu asko eman behar direnik. Izan ere, astean bizpahiru entrenamendu-saio nahikoak izan daitezke hasteko eta ohitura mantentzeko, baldin eta saio horiek helburu argi batekin eta egitura egoki batekin egiten badira.
“Gehiago egitea ez da beti hobea; aldea kalitateak, erregulartasunak eta errekuperazioak markatzen dute”, azpimarratzen du Caserasek.
Haren ustez, lau entrenamendu-eguneko errutina ere oso aukera ona izan daiteke, baina betiere norberaren aukeren eta bilakaeraren arabera. Azken batean, entrenamenduaren arrakasta ez dago gimnasioan emandako ordu kopuruan, baizik eta denboran zehar mantentzeko gai garen errutina batean.
Gorputza ez da zigortu beharreko zerbait
Entrenamenduaz gain, elikaduran da Caserasek arreta berezia jartzen duen beste arloetako bat. Izan ere, azaltzen duen bezala, sare sozialetan eta eguneroko elkarrizketetan oso zabalduta dago pisua galtzeko ahalik eta gutxien jan behar dela dioen ideia.
Hala ere, entrenatzailearen ustez, ikuspegi horrek ondorio kaltegarriak izan ditzake.
“Pisua galtzeko, ahoa itxi behar dela sinestea gehiegi kezkatzen nau”, aitortzen du.
Caserasen azalpenaren arabera, gehiegizko kaloria-defizitak gorputzaren funtzionamenduan eragin dezake, eta ez du uste osasuna zaintzeko bide egokia denik.
Gorputzak egunero energia behar du bere funtzioak betetzeko, organoak behar bezala mantentzeko eta muskulu-masa zaintzeko, azaltzen duenez. Elikadura gehiegi murrizten denean, ordea, muskulu-masa galtzeko arriskua ere handitu daiteke. Horregatik, argaltzeko prozesua ez luke soilik balantzan agertzen den zenbakiaren arabera neurtuko. Gorputzaren osotasuna zaintzea, indarra mantentzea eta elikadura orekatua izatea ere kontuan hartu behar dira.
“ Gorputz osasuntsu bat eraikitzea ez da aste gutxiko erronka, bizitza osoko bidea baizik ”
Bestalde, kirola egiteak ez du elikadura zaintzeko beharra alde batera uzteko arrazoirik ematen. Entrenatzaileak bi muturrak aipatzen ditu, alde batetik, kaloriak gehiegi murrizten duten pertsonak eta, bestetik, jarduera fisikoa egiten dutelako elikadura zaintzea beharrezkoa ez dela pentsatzen dutenak.
“Bi muturrak arriskutsuak dira”, dio.
Horrenbestez, bere mezua ez da janaria debekatzea edo dieta zorrotzak egitea, baizik eta gorputzari behar duen elikadura ematea eta ohitura osasungarriak modu errealistan txertatzea.
Futbolaren zelaitik entrenamenduaren mundura
Gorka Caseras Gasteizko 31 urteko entrenatzailea da, eta bizitza erdia baino gehiago darama kirolari eta gorputzaren mugimenduari lotuta.
Bere ibilbidea futbolaren eskutik hasi zen, errendimendu fisikoa hobetzeko eta maila profesionalean jokatzeko helburuarekin. 15-16 urterekin hasi zen indar-entrenamendua lantzen, eta Deportivo Alavés taldean hamar denboraldiz eta CD Mirandésen beste bitan jokatzera iritsi zen.
Futbolak eta urte hauetan izandako esperientziek gorputzaren zaintzaren garrantziaz jabetzeko balio izan zioten, eta pixkanaka entrenamendua bere lanbide eta bizimodu bihurtu zuen.
Gaur egun, entrenatzaile pertsonalen zuzendaria da, eta Euskal Herrian eta Kantabrian entrenamendu pertsonaleko hainbat lan-talde koordinatzen ditu.
“ Benetako aurrerapena ez dago balantzan agertzen den zenbakian, zure gorputzak egunero hobeto erantzutean baizik ”
Lanbide horrekin batera, La Cápsula proiektua jarri du abian: gimnasio mugikor moduko bat, entrenamendua kalera ateratzeko eta kirola ohiko gimnasioetatik harago eramateko sortua.
Sare sozialetan edukiak sortzen hasi zenean, mezu hezitzaileak modu entretenigarrian zabaltzeko beharra ikusi zuen, ahalik eta pertsona gehienengana iristeko.
Horrela sortu zen La Cápsula, kalean aurkitzen duen jendeari entrenatzeko proposamena egiten dion ekimena.